بین من و تو فاصله تا یک نگاهست

بنام خدا

سلام عزیزان ارجمند

 ( تصویر خیال )

حیفم آمد که گل روی تو را بو نکنم

قبله ام باشی و روی خود از آن سو نکنم

نیمه شب باشد و تصویر خیال تو به پیش

بند بر پای دل از آن خم گیسو نکنم

شمع پایان شبم تا که هنوزم رمقی است

ننگم آید که فرو میرم و سوسو نکنم

اشتیاقی که تو انداخته ای در دل من

سببی گشته که غیر از تو به کس رو نکنم

سهم ما لقمه عشقی است به اندازۀ دل

رزق مقسوم رقم خورده ، تکاپو نکنم

من درویش تو را در دل خود پروردم

که به هر کوچه به دنبال تو یاهو نکنم

روشنی بخش رهم باش که در ظلمت قرن

راه گم کرده ، پی خویش ، هیاهو نکنم

تا درود و بدرودی دیگر

یا علی مدد

رسته خاک کویرم ریشه ام در آتش است

بنام خدا

سلام دوستان عزیز و مهربانم

( خط پایان ) 

بی تو هر شب در خودم زندانی ام

در ستیزم با دل طوفانی ام

گاه از اندوه خود مانند ابر

می چکم ، انگار که بارانی ام

خویش را پیدا کنم اما چه زود

باز می گردم به سر گردانی ام

سر نهادم زیر تیغ انتظار

نذری عشقم اگر قربانی ام

گاه می خوانی مرا تا مرز عشق

بی سبب گاهی چرا می رانی ام

شهر عشقم، گر فراموشم کنی

بی تو هم آغوش با ویرانی ام

بس کن اینجا خط پایان من است

از چه رو آنسوی تر می خوانی ام

رشتۀ جانم به عهدم بسته است

از کویرم، عاشقم ، ایرانی ام

یا علی مدد

بی تو هر شب در خودم زندانی ام

بنام خدا

دوستان بزرگوار و همراهان عزیز

سلام

( خیال وصل )

بی تو دیشب باز بغضی در گلویم گیر کرد

 عشق پنهان گشته ام در دل چنین تاثیر کرد

روزگاران رنگها زد تا دگرگونم کند

عاقبت با رنگ عشقت جان من تغییر کرد

صورتی بی جان شدم در قاب عکس زندگی

خواب خوش دیدم ، ولی اینگونه ام تعبیر کرد

نا امیدی لحظه ای در چشمهایم خیره شد

عمر سختی بود آن یک لحظه، ما را پیر کرد

هر چه کردم تا مگر آهی نسوزاند دلم

بیشتر از آنچه کردم شعله ام تدبیر کرد

مثل هر شب ناله ام را ریختم در گوش ساز

او هم از درد دل من نالۀ شبگیر کرد

می رسیدم تا جنون دیشب، ولی افیون اشک

بغض سرگردانی ام را در گلو تخدیر کرد

چشمهایم منتظر تا بلکه صبح آید پدید

صبح آمد، لیک با اینحال خیلی دیر کرد

طرفه شعری شاد بودم در کتاب زندگی

                              عشقت آخر گونه ای دیگر مرا تفسیر کرد

خدایتان نگهدار باد

یا علی مدد